
""وَ تَرَى الجِبَالَ تحْسبهَا جَامِدَةً وَ هِىَ تَمُرُّ مَرَّالسحَابِ صنْعَ اللَّهِ الَّذِى أَتْقَنَ كلَّ شىْءٍإِنَّهُ خَبِيرُ بِمَا تَفْعَلُونَ""(نمل88)
كوهها را مىبينى و آنها را ساكن و جامد مىپندارى در حالى كه مانند ابردر حركتند اين صنع و آفرينش خداوندى است كه همه چيز را متقن آفريده او از كارهائى كه شما انجام مىدهيد آگاه است.
(در پی پست قشنگ محمد جان)اين كوهها كه ما آنها را ساكن مىپنداريم با سرعت زياد در حركتند ، مسلما حركت كوهها بدون حركت زمينهاى ديگر كه به آنها متصل است معنى ندارد ، و به اين ترتيب معنى آيه چنين مىشود كه زمين با سرعت حركت مىكند همچون حركت ابرها ! طبق محاسبات دانشمندان امروز سرعت سير حركت زمين به دور خود نزديك به 30 كيلومتر در هر دقيقه است و سرعت سير آن در حركت انتقالى به دور آفتاب از اين هم بيشتر است .
اما چرا قرآن كوهها را مركز بحث قرار داده؟ شايد به اين جهت است كه كوهها از نظر سنگينى و وزن و پا بر جائى ضرب المثلند و براى تشريح قدرت خداوند نمونه بهترى محسوب می شوند ، جائى كه كوهها با اين عظمت و سنگينى به فرمان خدا ( همراه زمين ) حركت كنند قدرت او بر هر چيز به ثبوت می رسد .
به هر حال آيه فوق از معجزات علمى قرآن است ، زيرا می دانيم نخستين دانشمندانى كه حركت كره زمين را كشف كردند ، گاليله ايتاليائى و كپرنيك لهستانى بودند كه در اواخر قرن 16 و اوائل 17 ميلادى اين عقيده را برملا ساختند ، هر چند ارباب كليسا شديدا آنها را محكوم كرده و تحت فشار گذاشتند!ولى قرآن مجيد حدود يك هزار سال قبل از آنها ، پرده از روى اين حقيقت برداشت ، و حركت زمين را به صورت فوق به عنوان يك نشانه توحيد مطرح ساخت.
منبع:
تفسير نمونه ج : 15ص :570